به شانه ام زده ایکه تنهائی ام را تکانده باشی !به چه دلخوش کرده ای ؟!تکاندن برف از شانه های آدم برفی ؟! 

خسته شده ام توان برایم بفرست دلگیر نشو زمان برایم بفرست نگذار که گوشه ی قفس خاک شوم یک تکه از آسمان برایم بفرست 

ما چون دو دریچه روبروی همآگاه زهر بگو مگوی هم هر روز سلام و پرسش و خنده هر روز قرار روز آینده عمر آینه بهشت، اما…آهبیش از شب و روز تیر و دی کوتاهاکنون دل من شکسته و خسته ستزیرا یکی از دریچه ها بسته ستنه مهر فسون، نه ماه جادو کردنفرین به سفر، که هر چه کرد او کرد

حالا که برا ی تو میسر گشته بگذر دگر از حال من سرگشته تو منظره قشنگ ساحل اما.... هر موج که سمتت آمده برگشته

خاموش شد چشم تر فانوسها در من سرزد شب انبوهی از کابوسها در من من رود پر آشوب، تو دریای آرامش فانوسها در توست، اقیانوسها در من  من سر به سر کفرم، چه میخواهد دل از جانمجاریست بیشک خون دقیانوسها در من من مریمام وقتی بپیچد موج لبخندتمثل صدای روشن ناقوسها در من خاکسترم زاییده بکر جهنم هاست باید به پا خیز...

شیدا تر از این شدن چگونه؟رسوا تر از این شدن چگونه؟  بیهوده به چشم سرمه داریزیبا تر از این شدن چگونه؟     من پلک به دیدن تو بستمبینا تر از این شدن چگونه؟ پنهان شده در تمام ذراتپیدا تر از این شدن چگونه؟    ای با همه، مثل سایه همراهتنها تر از این شدن چگونه؟ عاشق شدم و کسی نفهمیدرسوا تر از این شدن چگونه...

راستی چشم های تو سیاه تر است یا روزگار من؟

آب حیات منست خاک سر کوی دوستگر دو جهان خرمیست ما و غم روی دوستولوله در شهر نیست جز شکن زلف یارفتنه در آفاق نیست جز خم ابروی دوستداروی مشتاق چیست زهر ز دست نگارمرهم عشاق چیست زخم ز بازوی دوستدوست به هندوی خود گر بپذیرد مراگوش من و تا به حشر حلقه هندوی دوستگر متفرق شود خاک من اندر جهانباد نیارد ربود گ...

نگاهمدر آینه فرو می ریزدجزیره ایبه زیر آب می روددر ساحل آینه،دستانی کورمالعطر تو را می جویندو پرندگانبودن جزیره رافراموش می کنند. "کیکاووس یاکیده"

ای که برداشتی از شانهی موری باریبهتر آن بود که دست از سر من برداری ظاهر آراستهام در هوس وصل، ولیمن پریشانترم از آنم که تو میپنداری هرچه میخواهمت از یاد برم ممکن نیستمن تو را دوست نمیدارم اگر بگذاری موجم و جرأت پیش آمدنم نیست، مگربه دل سنگ تو از من نرسد آزاری بیسبب نیست که پنهان شدهای پشت غبارتو هم ا...

دیدار یار غایب دانی چه ذوق داردابری که در بیابان بر تشنه ای بباردای بوی آشنایی دانستم از کجاییپیغام وصل جانان پیوند روح داردسودای عشق پختن عقلم نمی پسنددفرمان عقل بردن عشقم نمی گذاردباشد که خود به رحمت یاد آورند ما راور نه کدام قاصد پیغام ما گذاردهم عارفان عاشق دانند حال مسکینگر عارفی بنالد یا عاشقی...

این همه جلوه و در پرده نهانی گل منوین همه پرده و از جلوه عیانی گل منآن تجلی که به عشق است و جلالست و جمالوآن ندانیم که خود چیست تو آنی گل مناز صلای ازلی تا به سکوت ابدییک دهن وصف تو هردل به زبانی گل مناشک من نامه نویس است و بجز قاصد راهنیست در کوی توام نام رسانی گل منگاه به مهر عروسان بهاری مه منگاه...

حاصلی از هنر عشق تو جز حرمان نیست آه از این درد که جز مرگ منش درمان نیست این همه رنج کشیدیم و نمی دانستیم که بلاهای وصال تو کم از هجران نیست آنچنان سوخته این خاک بلاکش که دگر انتظار مددی از کرم باران نیست به وفای تو طمع بستم و عمر از کف رفت آن خطا را به حقیقت کم از این تاوان نیست این چه تیغ است که د...